Ćwiczenia jednej z kompanii karabinów maszynowych prawdopodobnie 4. pułku strzelców wielkopolskich, nad brzegami Berezyny, zima 1919/1920.

„W tyraliery!”Ćwiczenia jednej z kompanii prawdopodobnie 4. pułku strzelców wielkopolskich, nad brzegami Berezyny, zima 1919/1920.

Stanowisko ciężkiego karabinu maszynowego MG 08 z jednej z kompanii karabinów maszynowych 4. pułku strzelców wielkopolskich w miejscowości Świsłocz u ujścia rzeki Świsłocz do Berezyny, styczeń 1920 roku.

Uroczystości pogrzebowe lub msza za poległych w tym m.in. żołnierzy z 4. pułku strzelców wielkopolskich. Bobrujsk, kwiecień 1920 roku.

Warta honorowa żołnierza z 1. pułku strzelców wielkopolskich i ułana z 1. pułku ułanów wielkopolskich w trakcie uroczystości pożegnania trumien z ciałami braci Andrzeja i Władysława Moszczeńskich oficerów z obu tych pułków, którzy polegli tego samego dnia, 17 kwietnia 1920 roku w walkach pod Szaciłkami, na południe od Bobrujska.

Trębacze 1. pułku ułanów wielkopolskich (15. pułku ułanów poznańskich) na placu w pobliżu twierdzy w Bobrujsku, wiosna 1920 r. Na czele orkiestry kapelmistrz podporucznik Franciszek Figaszewski.

Stanowiska jednej z baterii 3. pułku artylerii polowej wielkopolskiej (14. pułku artylerii polowej) na przyczółku mostowym nad Berezyną, zima 1919/1920.

Na froncie w rejonie Bobrujska, do grupy operacyjnej generała Daniela Konarzewskiego prócz formacji wielkopolskich przydzielone były również inne pododdziały w tym I dywizjon 12. pułku artylerii ciężkiej, którego stanowiska uwieczniono na powyższej fotografii.

Personel I eskadry lotniczej polnej wielkopolskiej na lotnisku w Kisielewiczach, wiosna 1920 roku.

Jedna z maszyn I eskadry w trakcie lotu z misją wywiadowczą (rozpoznawczą).

Fotografia lotnicza dworca kolejowego w Ryni wykonana przez lotników z I eskadry polowej wielkopolskiej, wiosna 1920 roku. Uważne oko wychwyci pociąg pancerny „Generał Konarzewski” widoczny na torach koło stacji.

Fotografia lotnicza wykonana 3 maja 1920 roku w Bobrujsku w trakcie uroczystości święta konstytucji 3 maja obchodzonych przez żołnierzy 14 Dywizji Piechoty.

Oficerowie i żołnierze Intendentury 1. Dywizji Strzelców Wielkopolskiej (14. Dywizji Piechoty). Bobrujsk zima/wiosna 1920 roku.

Żołnierze sekcji I Intendentury 1. Dywizji Strzelców Wielkopolskiej (14. Dywizji Piechoty) przy pracy.

Rzeźnia wojskowa była ważną częścią Urzędu Gospodarczego, który podlegał Intendenturze Dywizji. Fotografię wykonano wiosną 1920 roku w Bobrujsku.

Żołnierze kolumny taborowej nr 72 w trakcie uroczystości 3 maja 1920 roku.Tabory w wojsku były istotnym, zapewniającym dopływ zaopatrzenia do walczących oddziałów, elementem. To niezwykle rzadkie ujęcie żołnierzy tej dziś niestety nieco zapomnianej formacji.

Jedna z głównych ulic Bobrujska (prawdopodobnie ulica Białoruska), jesień 1919 r.

„TakbyliśmyspokojniofrontBerezyny,żemającwrogatużpodbokiem,spaliśmyspokojnie…może zaspokojnie, a choć czasem jakiś zabłąkany pocisk wypadkowyzdaleko-nośnegodziała i trafił do miasta burząc jaki domek” Tak wspominał na łamach wileńskiego „Słowa” (sierpień 1922)ówczesny mieszkaniec Bobrujska. Taka sytuacja została uwieczniona na fotografii wykonanej w czerwcu 1920 roku.

Wycofujący się z Bobrujska bolszewicy 28 sierpnia 1919 roku wysadzili w powietrze most kolejowy na Berezynie, którego kratownice ugrzęzły w nurcie rzeki. Mimo planów odbudowy nie udało się tego dokonać w trakcie bytności Wielkopolan w Bobrujsku.

Kratownice zniszczonego mostu skute lodem. Zima 1920. Fotografię wykonał Feliks Peto, służący do tej pory w dywizjonie pociągów pancernych. W maju 1920 roku został dowódcą wielkopolskiego plutonu samochodów pancernych.

Sport na froncie! Mecz piłki nożnej rozgrywany przez żołnierzy z prawdopodobnie 1. pułku strzelców wielkopolskich, Bobrujsk, wiosna 1920 roku.

Obie drużyny pozują po zakończonych zawodach. Zwracają uwagę nieco zaimprowizowane stroje piłkarskie. Białe kalesony zostały przerobione na krótkie spodenki zapewne przy pomocy mniej lub bardziej wprawnych cięć bagnetu. Sędzia z gwizdkiem w ręce stoi w pełnej gali mundurowej. Bobrujsk, wiosna 1920 roku.

W Bobrujsku i jego okolicach znalazło się przynajmniej kilka cmentarzy na których chowano poległych, zmarłych z ran i chorób żołnierzy 1. Dywizji Strzelców Wielkopolskich (14. Dywizji Piechoty Wielkopolskiej). Najmniejszy z nich znajdował się u stóp kopca I Korpusu Polskiego wewnątrz twierdzy w Bobrujsku. Tu między innymi spoczął strzelec Walenty Czabański z 9 kompanii 3. pułku strzelców wielkopolskich, który utonął w nurtach Berezyny 1 września 1919 roku.

Sierżant Jan Milewski przy grobie starszego strzelca Mariana Ignatowskiego z Intendentury 1. Dywizji Strzelców Wielkopolskich (14. Dywizji Piechoty Wielkopolskiej), który zmarł z chorób 30 stycznia 1920 roku w szpitalu polowym nr 702. Marian Ignatowski spoczął na cmentarzu na stokach twierdzy bobrujskiej.

Pogrzeb żołnierzy 1. pułku strzelców wielkopolskich na cmentarzu w okolicach Bobrujska. Prawdopodobnie są to polegli 13 grudnia 1919 roku, w wypadzie na Kliczew starszy strzelec Jan Jasiński i strzelec Stanisław Karpiński.

Tego samego dnia, 17kwietnia 1920 roku w walkach pod Szaciłkami, na różnych odcinkach frontu polegli bracia Andrzej (1. pułk ułanów wielkopolskich) i Władysław (1. pułk strzelców wielkopolskich). Na fotografii widzimy scenę pożegnania trumien przez dowódcę dywizji gen. Daniela Konarzewskiego, przed eksportacją do Wielkopolski. Bracia Moszczeńscy spoczęli w rodzinnej kaplicy w Kozielsku koło Damasławka.