Jan Milewski (1893 – 1971) – kupiec, działacz społeczny i narodowy. Autor albumu.

Jan Milewski urodził się 5 czerwca 1893 roku w Gniewkowie, jak syn kupca Kazimierza oraz Leokadii z domu Kwiatkowskiej. Pracował jako kupiec. Był również działaczem społecznym i narodowym. Od najmłodszych lat swojego życia wzrastał w atmosferze umiłowania ojczyzny oraz walki z germanizacją. Jeszcze w czasach zaborów ukończył Gimnazjum Realne w Chełmnie. Na przełomie lat 1918/1919 brał udział w przygotowaniach do Powstania Wielkopolskiego na terenie Gniewkowa, a następnie wstąpił do wojsk powstańczych. Kolejno, służył w I Baonie Saperów Wielkopolskich oraz w 14 Dywizji Piechoty Wielkopolskiej. Dzięki sumiennej służbie awansował z szeregowca na podoficera, następnie na oficera. Jego zasługi wojskowe zostały nagrodzone „Krzyżem Walecznych”. Po wojnie wrócił do Gniewkowa. Ożenił się z Alfredą Emilią Kosińską. Był właścicielem sklepu bławatów, konfekcji i obuwia oraz kina „Świt”. Jan Milewski jest autorem „Pamiętnika Towarzystwa Przemysłowego w Gniewkowie”, który został opracowany i wydany w 1925 roku z okazji 60 – lecia istnienia tej organizacji. Podczas pobytu w obozie w Woldenbergu napisał bardzo obszerny, liczący sobie 920 stron rękopis – poradnik dla kupców. Poza pracą zawodową i życiem rodzinnym, dużo czasu poświęcał działalności społecznej. W 1930 r. i w latach 1938 – 1939 był prezesem Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”, członkiem zarządu Towarzystwa Przemysłowego, działał także w Stronnictwie Narodowym, pełnił funkcję radnego miejskiego, był także członkiem rady i sejmiku powiatowego w Inowrocławiu. Gdy wybuchła II Wojna Światowa, walczył w Kampanii Wrześniowej. Nad Bzurą dostał się do niewoli niemieckiej i do końca wojny przebywał w oflagu IIC w Woldenbergu (obecnie Dobiegniew).

Po zakończeniu wojny – w lutym 1945 r. Jan Milewski wrócił do rodzinnego miasta. Pracował początkowo jako główny księgowy w Gminnej Spółdzielni „Samopomoc Chłopska”. Jan Milewski nie mógł się pogodzić z sytuacją społeczno – polityczną w okresie stalinizmu.

Został uznany za opozycjonistę, a w 1952 roku funkcjonariusze Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa w Inowrocławiu przeprowadzili w domu państwa Milewskich rewizję. Skonfiskowali przedwojenne dokumenty świadczące o działalności politycznej Jana Milewskiego. W konsekwencji osadzono go w więzieniu, bez uprzedniej rozprawy i wyroku sądowego. W 1952 r. został osadzony na półtoraroczny pobyt w więzieniu za poglądy polityczne. Po wyjściu z więzienia z mocno nadwyrężonym zdrowiem przeszedł na rentę inwalidzką. Zmarł 20 października 1971 roku. Został pochowany na cmentarzu parafii p.w. św. Mikołaja pod symbolem XI/J/222-223. Ponadto, na ulicy Sobieskiego w Gniewkowie, znajduje się tablica upamiętniająca zasługi zarówno Jana Milewskiego, jak i Kazimierza Milewskiego, która przypomina mieszkańcom o tych wspaniałych postaciach. Działalność i zasługi mego pradziadka, pozostawiły głęboki ślad w sercach ludzi, zarówno tych, z którymi  obcował na co dzień, jak i tych których los rzucił przelotnie na jego drogę. Dzięki  tym właśnie ludziom, ich inicjatywie, w ubiegłym roku odbył się XXIV już bieg im. Kazimierza  i Jana Milewskich. Ta wspaniała tradycja, jak i wystawy albumu Jana Milewskiego, są najlepszym hołdem pamięci mojego pradziadka.